Uitgebracht: 29 juni 2010
Speelduur: 8,5 uur (HLTB: main + extra)
Ontwikkelaar: Raven Software
Uitgever: Activision
Gespeeld op: PC (GOG) - specs PC
Metacritic score: 76 (Reviews) - 77 (Users)
Pluspunten:
- + Gameplay
- + Sfeervol
- - Verhaal niet bijster indrukwekken
Kopen:
Oudere game spelen lijkt een beetje op oude films kijken. Soms kijk je een oude film terug waar je warme gevoelens bij hebt, en kom je erachter dat die film helemaal niet zo bijzonder was. Het verhaal blijkt toch niet zo top, de beelden lijken wel heel erg verouderd, het acteerwerk valt een beetje tegen… Op dat soort momenten had je misschien liever niet de film nog een keer bekeken. Maar na ruim vijftien jaar is Singularity nog steeds een hele fijne ervaring. Sterker nog, misschien is de nieuwe ervaring wel beter dan de oude, want wie nu deze meer dan anderhalf decennium oude game speelt, zal verbaast zijn over hoe soepel alles werkt, hoe netjes alles in elkaar klikt. Misschien heeft ontwikkelaar Raven Software zelf ook wel zitten rotzooien met tijdreizen, al hadden ze wellicht wat meer tijd kunnen steken in het verhaal…
Singularity start met een alternatieve wereldgeschiedenis. Kort na de Tweede Wereldoorlog ontdekt de Sovjet Unie een nieuwe grondstof genaamd E99. Met deze bijzondere vondst slaan ze aan het experimenteren. Uiteraard gaat dit verkeerd en ontploft de boel. Nogal grondig. Het eiland waar de grondstof gewonnen werd, en waar de experimenten werden uitgevoerd, wordt in 1955 totaal weggevaagd. In 2010 blijkt er toch weer activiteit te zijn en snel wordt er een stel Amerikaanse soldaten, en jij bent daar één van. Natuurlijk gaat ook dat spectaculair mis en is het aan jou om dit mysterie op te lossen.
Uiteraard worden de meeste problemen opgelost met kogels, maar de game biedt meer. Zo krijg je naast je vrij uitgebreide wapenarsenaal ook de beschikking over de TMD, oftewel de Time Manipulation Device. Hiermee kun je van bepaalde voorwerpen hun leeftijd aanpassen. Zo kun je bijvoorbeeld kapotte onderdelen weer herstellen, of een soldaat gruwelijk snel naar as terug laten keren.
Dit apparaat gebruik je in zowel de gevechten, als in de omgevingen. Door slim gebruik te maken van de TMD kun je op plekken komen waar verborgen schatten liggen. Vooral het eerder genoemde E99 is belangrijk om te verzamelen, want hiermee kun je je TMD en jouw personage verbeteren.
Singularity is een game die ook al wat ouder is, maar nog steeds in staat is om hele fijne herinneringen mee aan te maken
Terwijl je speelt ga je een vertrouwd gevoel ervaren. Singularity is samelijk een perfect voorbeeld van liever goed gejat dan slecht bedacht. Het is een cocktail van bekende games. Een flinke slok BioShock, een theelepel Darksiders, een scheutje Dead Space en flink wat Call of Duty. En het mag gezegd worden: die cocktail is prima te pruimen. Over het algemeen ben je aan het knallen en vult je scherm zich zeer regelmatig met dikke fik en explosies.
Maar zoals gezegd moet je ook her en der wat simpele omgevingpuzzels oplossen om verder de te komen. Ook wordt de gameplay afgewisseld met eindbazen, semi-stealth stukjes, escorte stukjes en soort van interactieve cutscenes wanneer je grootse dingen uithaalt met je TMD. Niet van die onderdelen is heel origineel of wereldschokkend, maar allemaal zijn ze zeker leuk genoeg om een voldane glimlach op je gezicht te toveren.
Nog steeds sfeervol
De wereld van Singularity is ook nu nog best sfeervol en interessant. De dreiging van de Russen is actueler dan ooit, en het is tof om rond te lopen in de door sovjet semi-science fiction wereld. Uiteraard voorzien van alle klassieke onderdelen van autoritarisme, onderdrukking, corruptie en algehele misère. Daarbij wissel je ook twee tijdperiode af: 2010 en 1955, waardoor je sommige gebieden in beide tijdperioden kunt doorlopen en bekijken.
Over het algemeen is het doorlopen van de wereld heel sfeervol en spectaculair. Maar tegelijkertijd is het ook wel heel lineair: je kunt niet afwijken van het pad. Enkel helemaal aan het einde van de game kun je welgeteld één vrije keuze maken die nog wat kan bepalen voor de uitkomst, maar voor de rest zit je op de trein en ga je netjes van punt A naar B, vervolgens naar C om te eindigen bij eindstation D.
Op zich is dat niet zo'n punt. Zoals gezegd is de game meer dan gevarieerd en spectaculair genoeg om het een hele prettige treinrit te maken. Het probleem zit 'm vooral in de rails: het verhaal van de game is niet zo heel origineel en vooral best voorspelbaar. De game werkt een aantal keer toe naar een plottwist die je al van mijlen ver aan ziet komen. Ook de ultieme plottwist is al heel snel heel duidelijk, waardoor je gaat denken dat er misschien nog een plottwist is. Maar nee, die is er niet.
Dat wil niet zeggen dat het verhaal slecht is, het is net als de rest van de game prima te pruimen, maar het is ook niet iets dat je lang gaat onthouden of veel met je zal doen.
Dat is jammer, want de rest van de game steekt zo lekker in elkaar. De looks zijn nu nog steeds prima. Uiteraard zijn de animaties van de personages wat meer stijfjes dan je tegenwoordig zou zien en sommite textures zijn zeker in hogere resoluties erg wazig en vaal, maar de sfeer staat na al die jaren nog steeds. De geweren ogen prima, klinken goed en knallen heerlijk weg.
Zelfs als ze niet allemaal even nuttig aanvoelen. Ook de vijanden zijn leuk en divers. Van simpele soldaten tot rare gemuteerde wezen, er is wel wat variatie in het af te knallen kanonnenvoer. Wat dat is het wel: je merkt dat de A.I. van de tegenstanders niet heel bijzonder is. Ze duiken wel weg en zoeken af en toe dekking, maar kunnen ook net zo makkelijk in een rechte lijn op je af komen om zich vervolgens vrij letterlijk uit elkaar te laten knallen.
Singularity is een game die ook al wat ouder is, maar nog steeds in staat is om hele fijne herinneringen mee aan te maken. De game is dan misschien niet de meest originele, maar het heeft veel onderdelen van verschillende games op zo'n fijne manier gecombineerd dat het echt een leuke ervaring biedt. Als je deze oude titel ergens ziet liggen, pak 'm dan eens mee, want hoewel het je wereld niet zal doen schokken, kan het toch zeker een paar uur prima vermaak bieden.
