Uitgebracht: 22 november 2022
Speelduur: 13,5 uur (HLTB: main + extra)
Ontwikkelaar: Flying Wild Hog
Uitgever: Focus Home Interactive
Gespeeld op: PC (GOG) - specs PC
Metacritic score: 73 (Reviews) - 69 (Users)
Pluspunten:
- + Sfeervolle, gore, wereld
- + Veelzijdige combat
- - Willekeur in combat
Kopen:
De combinatie van cowboys, vampiers, en zoveel elektriciteit dat zelfs Nikola Tesla stijl achterover zou slaan, klinkt als een bijzonder ongewone en bijzonder interessante combinatie. giet daar een badass tough guy saus overheen, en gooi tot slot wat over de top wapens over het geheel, en je hebt Evil West. Het is een oprecht toffe combinatie die grotendeels erg goed werkt. Maar het lijkt er soms op dat bij het maken van Evil West, ontwikkelaar Flying Wild Hog zo gefocust was op het zo badass mogelijk maken van de aankleding van de game, dat andere elementen net wat te weinig aandacht hebben gekregen.
Vanaf het eerste moment dat je de game start is het duidelijk: deze game pakt alles groots aan. Op de achtergrond van het hoofdmenu staat jouw karakter Jesse Rentier in volle mannelijke glorie met zijn bewapening en stroom lekkende superhandschoen. Klaar om dat laatste eigenlijk te groot ogende ding dwars door vampier gespuis te rammen.
Daar heeft Jesse het wel druk mee, want er zijn er nogal wat. De vampieren in de Verenigde Staten hebben besloten dat zo rond het einde van de negentiende eeuw het perfecte moment is om de mensheid eens letterlijk leeg te zuigen. Maar daar gaat en Jesse Rentier, zoon van oprichter en naamgever William, van het Rentier Institute dus een stokje voor steken. Wat volgt is een vrij letterlijk explosief verhaal vol wendingen, waarvan je er veel al aan zult zien komen, dat een hoop best leuke personages introduceert. Wat wel opvalt is dat personages maar in twee smaken komen: overdreven stoer dan wel badass, en onnozel. Zo zal zelfs Duke Nukem af en toe fronsen bij de oneliners van de personages.
Bijna helemaal goed
Desalniettemin zijn de personages best interessant en voorzien van goede stemmen, opperschurk Felicity daargelaten: zij heeft een gruwelijk vervelend geforceerd kinderstemmetje. Ook de te verzamelen lore, eveneens allemaal ingesproken, voegt wel wat toe aan de beleving van de spelwereld en geeft deze net wat meer diepgang.
De wapens waarmee je die wereld vampiervrij moet maken, zijn aanvankelijk vrij conventioneel. Je hebt de beschikking over wapens zoals een shotgun, een kruisboog, een geweer en bommen. Maar hoe langer je speelt, des te verder kun je de wapens verbeteren tot het blauw elektriciteit vonkende versies van zichzelf zijn die vijanden behoorlijk wat schade kunnen toebrengen met flink wat speciale effecten op je scherm. Hoewel dat blauwe sausje een beetje voorspelbaar wordt, ziet het er wel echt heel tof uit. Het elektrocuteren en volledig aan gort meppen van al het ondode gespuis is vanaf het eerste tot het laatste moment van het verhaal erg tof. De game weet namelijk hoe het een gewichtig gevoel meegeeft aan je aanvallen, waardoor het ook voelt alsof je schade aanricht en niet enkel de vijanden aanraakt.
Naast wapens heb je ook een groot aantal vaardigheden tot je beschikking. Zo kun je kleine stukjes naar vijanden teleporteren, of ze juist naar je toe trekken. Je kunt blokken, wegduiken en projectielen terugkaatsen. Je kunt kleinere vijanden de lucht in beuken om ze aan flarden te schieten, of die vijanden zelf gebruiken om als explosieve kanonskogels op grotere vijanden af te vuren.
Veelzijdige vampiers
Je hebt echt heel veel mogelijkheden om vijanden te verslaan en sommige wapens en vaardigheden lenen zich beter voor de ene type vijand dan de ander. Er zijn overigens niet zo heel soorten vijanden, maar degenen die er zijn, zijn divers en houden het over het algemeen best fris. De vijanden zelf hebben ook vaardigheden, die je kunt uitschakelen met een goed gemikt schot op het juiste moment. Dat is belangrijk, want sommige van die vaardigheden zijn echt sterk. Zo kunnen vijanden zichzelf en anderen om hen heen genezen, onkwetsbaar maken, een hinderlijk rookgordijn opwerpen of nieuwe vijanden oproepen.
Naar mate je verder komt in de game, krijg je steeds meer vijanden voor je kiezen, en dat is het punt waarop de gameplay wat begint te kraken. Want zelfs met alle, toffe, vaardigheden en wapens, is de gameplay soms minder leuk. Er zijn te veel momenten waarbij de moeilijkheidsgraad kunstmatig hoog wordt gehouden door te veel vijanden op je af te sturen. De game zelf kan daar namelijk ook niet goed mee omgaan en toont niet goed wat er gaande is.
Niet alleen door een soms tegenwerkende camera, maar ook indicatoren voor waar aanvallen vandaan komen werken niet goed. Ook ben je onderhevig aan willekeur: als een drietal van een bepaalde soort vijanden ineens een aanval inzet, ga je direct de pijp uit. Bij poging twee gebeurt dat soms helemaal niet. En vervolgens weer wel. Dood gaan door onkunde is niet erg: je moet een game leren kennen en er beter in worden. Maar dood gaan door de camera, rare indicatoren of willekeur: dat is frustrerend.
Het elektrocuteren en volledig aan gort meppen van al het ondode gespuis is vanaf het eerste tot het laatste moment van het verhaal erg tof
Heerlijk knokken
Zonde, want soms zingt de gameplay. Als je tegen een paar sterke vijanden moet knokken terwijl je beschoten wordt en er nog wat kleinere vijanden rondlopen is het super leuk om al je vaardigheden en wapens op ze los te laten en bijna dansend van de ene naar de andere vijand te beuken en te knallen. Maar dan komen er toch weer onverwacht vijanden bij en verandert het vaak weer in een mild frustrerende situatie waarbij geluk soms belangrijker voelt dan kunde.
Gelukkig is dit niet altijd het geval, en is de game op de meeste momenten gewoon erg tof en speelt het prima weg. Ook de baasgevechten, waarvan er een stuk of vijf zijn, zijn allemaal best wel goed. De bazen in kwestie voelen soms wat sponzig aan, maar de gameplay is leuk en gevarieerd. Elke baas voelt daardoor vrij uniek aan doordat ze elk een eigen strategie vereisen.
Technisch zit de game ook vrij goed in elkaar. Evil West is niet de best geoptimaliseerde game ooit, maar het draait goed wanneer de game eenmaal op gang komt. Wat wel vervelend is, is dat je aan het begin van een level even een paar seconden last hebt van wat gestotter. Erger is dat deze knalgame eigenlijk alleen met een controller te spelen is. Op zich geen probleem, maar een shooter speel je op je pc het liefst met muis en toetsenbord. Door de vele knoppen alle wapens en vaardigheden, is dit echter niet goed te doen waardoor een controller veel fijner speelt.
Als je na zo'n twaalf uur de eindstreep bereikt heb je een best wel heel leuke game gespeeld met een wat voorspelbaar maar onderhoudend verhaal, goede gameplay ervaren die soms toch wat frustreert, en kennisgemaakt met een spelwereld die zo veel uiteenlopende dingen succesvol combineert.
Evil West is zo'n game die gewoon heel leuk is om te spelen, als je even wat 'simpel' knalwerk wil. Door de vele mogelijkheden speelt de game lekker weg, al zit het zichzelf soms wat in de weg, gameplay technisch. Ondanks dat is de game wel je moeite waard en biedt het een spectaculair ogend, klinkend, en spelend avontuur vol heerlijke gorigheid. Wellicht dat een volgend deel die paar minpunten uit deze game kan aanpakken, om dan een echt fantastische knalgame te worden.
