Publicatie: 4 juli 2025  

Dead Island bevatte toen de game uitkwam net zoveel bugs als zombies. Toch kun je met die al best oude en heerlijk zonnige zombie-game nog steeds veel lol hebben. Lang leek deze ruwe diamant geen vervolg te krijgen, maar na vele jaren en verschillende ontwikkelaar is 'ie er dan eindelijk: Dead Island 2. Een game die diens voorgangers op elk vlak verbeterd en als klap op de vuurpijl draait als een zonnetje. Toepasselijk, want in zonnig Los Angeles, sorry, Hell A, is het goed toeven met prachtig weer, schitterende uitzichten, glitter en glamour, en heel, héél veel gore zombies.

Nog steeds is de originele Dead Island een toffe game. Niemand zal de vele bugs ontkennen, of doen alsof de ruwe randjes soms niet heel erg ruw zijn, maar wie iets van liefde in die game steekt krijgt er uren aan lol voor terug. Die game is namelijk, ook nu nog, ontzettend leuk. Vooral omdat het zichzelf niet al te serieus neemt. Uiteraard is er een verhaal, maar het gaat vooral om het lekker hakken en zagen in zombies. Gezien de ontwikkel-hel waar Dead Island 2 jarenlang in vast heeft gezeten, leek het erop dat dit deel nooit het licht zou zien.

Deel 1, maar dan veel, véél beter

Tel alles bij elkaar op en je krijgt een game die echt heel leuk is. Dead Island 2 is een bloederige cocktail met zo'n parasolletje

Nog steeds is de originele Dead Island een toffe game. Niemand zal de vele bugs ontkennen, of doen alsof de ruwe randjes soms niet heel erg ruw zijn, maar wie iets van liefde in die game steekt krijgt er uren aan lol voor terug. Die game is namelijk, ook nu nog, ontzettend leuk. Vooral omdat het zichzelf niet al te serieus neemt. Uiteraard is er een verhaal, maar het gaat vooral om het lekker hakken en zagen in zombies. Gezien de ontwikkel-hel waar Dead Island 2 jarenlang in vast heeft gezeten, leek het erop dat dit deel nooit het licht zou zien.

Net als deel één is ook deel twee gemaakt het oog op co-op, maar ook solo is de game goed te spelen. Wat alleen wat vreemd is, is dat je ook solo-spelend in sommige cutscenes in meervoud wordt aangesproken. Er zijn namelijk meerdere overlevenden na de nogal explosieve opening, en jij speelt als één van die personages. Ze verschillen van elkaar qua geslacht, achtergrond, grappen en grollen, en een paar eigenschappen. Je kunt echter kiezen wie je het meest aanspreekt, want alle personages zijn te spelen zoals jij wilt.

Kaartspel

De game kent namelijk eigenschappen toe op basis van te verzamelen kaarten en hoe hoger je level, hoe meer kaarten met eigenschappen je kwijt kan. Dit kunnen vaardigheden zijn, zoals een hele vette dropkick of groundpound, of meer passieve bonussen waardoor je onder bepaalde omstandigheden geneest, beter kan wegduiken of schade uitdeelt. Daardoor verschillen de personages niet zo héél erg van elkaar.

Dead Island 2 heeft een soort semi-open wereld. De gebieden waarin de missies zich afspelen zijn, uiteindelijk, vrij te bewandelen maar in eerste instantie bepaalt de voortgang van het hoofdverhaal welke delen van de kaart je kunt bewandelen. Naar mate je meer gebieden tot je beschikking krijgt, heb je ook meer opties in wat je wilt doen. Je kunt los gaan op het hoofdverhaal dat je zeker vijftien uur zal vermaken, maar er is nog veel meer te doen in Hell A. De zijmissies zijn namelijk, veelal, om van te smullen. Dat begint al in het openingsuur, wanneer je een oude fictieve Hollywood held moet redden. De beste man is inmiddels al knap oud, en al praat hij nog net zo joviaal als in zijn hoogtijdagen als we hem zelf mogen geloven, hij heeft inmiddels een stoellift nodig om beneden te komen. Dus stal jij in zijn hal zombies uiteen te beuken, terwijl hij al grappend en grollend, tergend langzaam naar beneden komt met z'n liftje. Het is zo'n bizar scenario dat binnen de wereld van de game ontzettend goed werkt.

Dit soort rare figuren kom je continu tegen, en het leuke is dat wanneer je toch je tijd steekt in hun rare verhalen, ze veelal toffe vervolgmissies bieden. Bij een enkeling weet de game zelfs emotie te ontlokken met een onverwachte en oprecht dramatische wending.

Heerlijk hakken en knallen

Maar wie je ook helpt, en wat de, veelal diverse, opdrachten van een missie ook zijn: er moeten zombies afgemaakt worden. En man, man, man, wat is dat leuk. Het is misschien wel het belangrijkste deel van een zombie game: het machtige gevoel overbrengen wanneer je de ondoden definitief doodt. Je hakt op ze in, je beukt ze aan gort, zaagt ze aan flarden, flambeert tot ze zwartgeblakerd zijn, elektrocuteert tot ze stuiptrekken, en nog veel meer. De manieren om de oprecht heel erg goor uitziende vijanden af te maken zijn ontzettend divers. Want los van de vele verschillende wapens, biedt ook de omgeving meer dan genoeg mogelijkheden om vijanden aan te pakken. Daarnaast spelen vuurwapens in dit deel een veel grotere rol, en ook dit type wapens is erg goed uitgewerkt.

Wat voor wapen je ook kiest, van losse plank of gebroken biljart keu tot vlijmscherpe katana of volautomatisch machine geweer, ze doen allemaal gruwelijke schade. Letterlijk. Want in deze game zie je de schade, en de soort schade, terug in de zombies. Gebroken botten, opengereten rompen, half verbrijzelde kaken: de zombies zien er na een afstraffing van jou er echt heel goor uit.

Daar komt bij dat alles ook echt heel smerig klinkt. De knakkende botten, de neerploffende ledematen, de laatste gorgels van schreeuwende zombies… Alles klinkt heerlijk verschrikkelijk. Om dat alles tot een mooie cocktail te maken mixt Dead Island 2 dat alles met hele coole omgevingen. Stranden vol zombie krachtpatsers, filmdecors van half gemaakte films, extravagante woningen: alles waar je aan denkt bij de term 'Hollywood' zit in de game, overgoten met een bloedrode saus van gorigheid.

Unieke ondoden

Het is indrukwekkend hoe divers de zombies zelf zijn. Niet alleen qua soorten zombies, (denk aan strompelende, sprintende, ontploffende, schreeuwende, loeisterke, super gemuteerde, beschermd door kleding, enzovoorts) maar ook binnen die soorten. Ze zijn ontzettende verschillend door hun kleding, staat van ontbinding, maffe accessoires, en locatie. Zo lopen er misschien wel dertig van dezelfde soort zombies op het strand rond, maar allemaal zien ze er verschillend uit. Dan verhoogt zeker de immersie want hierdoor voelen de vijanden uniek en niet generiek, zoals in veel andere zombie games. Wat wel een minpunt op dit vlak is, is dat bepaalde soorten vijanden overdreven sterk zijn en fungeren als schade-sponzen: je moet er op los hakken tot je blauw ziet om ze neer te krijgen. Jammer, want daardoor kijk je op dat soort momenten eerder naar een manier om ze te omzeilen dan om de strijd aan te gaat.

Overigens vergeet de game niet dat ondanks alle grappen en grollen een zombie game je ook wel een beetje moet laten griezelen. Hoewel je veel tijd spendeert in zonnig L.A, gaat op een gegeven moment de zon wel onder. En dan is het toch net even anders. Die zombies zie je dan ineens niet meer van verre aankomen, maar je hoort ze wel. Ineens zijn ze en kunnen ze je overrompelen. Overdag is het blij knuppelen, maar in de nacht is het soms oprecht spannend. En ook sommige omgevingen zoals verlaten metro tunnels en een ranzig riool maken de jolige actie soms behoorlijk griezelig.

Dit alles maakt Dead Island zo leuk. Het is een echt mooie game, met sfeervolle omgevingen. Het heeft een toffe cast met memorabele karakters. De game bevat meer dan genoeg puike zijmissies. De gameplay is divers met allerlei mogelijkheden om het gore ondode gespuis definitief af te maken, en het knokken met alle die verschillende soorten wapens geeft ontzettend veel voldoening. Daar komt nog een prima uitgewerkt systeem voor het opwaarderen en aanpassen van je wapens bij. Tel alles bij elkaar op en je krijgt een game die echt heel leuk is. Dead Island 2 is een bloederige cocktail met zo'n parasolletje. Een ranzig drankje dat, door diens geschiedenis misschien onverwacht, heerlijk wegdrinkt in zonnig Hell A.

• Carrion
• Amnsesia: The Bunker
• Evil West

Over deze site        Site map        Contact