Publicatie: 26 februari 2024  

Raji: An Ancient Epic is zo’n game waar je van wilt houden. Door de prachtige stijl, de in games zo onbekende hindoeïstische mythologie, de aanstekelijke Indiaase muziek en de prachtige vergezichten hoop je dat de gameplay en het verhaal ook goed zijn, zodat je deze kleine indie game in je hart kunt sluiten. En waar die eerste paar onderdelen echt wel goed vertegenwoordigd zijn, daar is het verhaal niet heel bijzonder en de gameplay bij vlagen best wel matig. Raji: An Ancient Epic is wellicht niet de meest goed werkende game die je zult spelen, maar de unieke sfeer maakt het alsnog speciaal om de game eens een keer te doorlopen.

Aan stoere dames die een familielid in nood moeten redden is tegenwoordig gelukkig geen tekort meer. Ook in Raji: An Ancient Epic rust het lot van de wereld, en een klein broertje, op de schouder van een kloeke dame. Raji haar broertje wordt op klaarlichte dag ontvoerd door plots verschenen demonen, en met hem worden ook andere kinderen gegrepen. Uiteraard blijkt er behoorlijk wat meer achter de ontvoering te zitten. Maar voordat Raji kan ontdekken wie er achter de ontvoering zat, en vooral waarom, moet ze eerst behoorlijk wat gebieden doorlopen, op zoek naar antwoorden.

Pracht en praal

Vanaf het eerste moment valt direct op hoe mooi die te doorlopen gebieden zijn. De game presenteert alles heel groots, vooral door jouw personage heel klein te tonen. Naast de enorme pilaren, gigantische beelden en imposante natuur is Raji slechts een nietig poppetje. Dat is een goede manier om die grootsheid te benadrukken, maar ook om de vele details wat teniet te doen. De enkele keren dat je de gebieden, vijanden en personages van wat dichterbij ziet, valt op hoe gedetailleerd deze zijn, want op grote afstand niet echt opvalt.

Maar ook zonder direct zicht op die details is de wereld van Raji: An Ancient Epic prachtig. Het is een stijl die we eigenlijk wat te weinig zien in games. En datzelfde geldt voor de onderliggende mythologie. Vanaf het eerste moment in de game speelt de rijke hindoeïstische mythologie een rol. Zo wordt het verhaal verteld vanuit een gesprek tussen de godin Durga en de god Vishnu, en tijdens het avontuur kom je meerdere godenverhalen tegen.

Het jammere is, dat die verhalen slechts achtergrondverhalen zijn, een soort interessante omlijsting van het verhaal van Raji. De game verteld de godenverhalen wel, maar ze houden geen direct verband met het verhaal van Raji zelf. Wat ook enorm tof zou zijn geweest, is als er een soort overzicht of samenvatting van al die achtergrondverhalen was geweest. Gezien de mate waarin menig speler onbekend zal zijn met de mythologie van de game, is de kans groot dat deze niet goed blijft hangen zonder mogelijkheid om het terug te lezen of kijken, en dat is bijzonder jammer.

Gelukkig is wel genoeg om naar te kijken. Niet alleen zijn de omgevingen bijzonder mooi en sfeervol, ook de lichteffecten zijn zeer imposant. Maar Raji zal niet alleen maar om haar heen kunnen kijken, ze moet ook flink wat knokken. En laat nu juist dat onderdeel niet zo lekker werken.

Maar ook zonder direct zicht op die details is de wereld van Raji: An Ancient Epic prachtig. Het is een stijl die we eigenlijk wat te weinig zien in games.

Het is niet zo dat de gevechten geen diepgang kunnen bieden, dat er te weinig variatie in wapens is, of dat de vijanden saai zijn. Het grote probleem van de game is dat geluk een veel te grote rol speelt. De vijanden zien er allemaal heel tof uit, van kleine misvormde ratachtige wezen, tot grote demonen met rare maskers: de diverse vijanden passen perfect in de setting van de game.

Wapentuig

Gedurende de game verzamel je vier vrij standaard maar evengoed leuke wapens: een boog, een speer, een zwaard en schild, en, wat uiteraard niet mag missen in een Indiase setting, een chakram. Elk wapen heeft diverse aanvallen, en ook de omgevingen bieden mogelijkheden tot bijzondere aanvallen. Zo kun je krachtige aanvallen uitvoeren wanneer je eerst in een paal klimt en je vanuit daar op je vijanden stort. Dat in combinatie met flink wat wegduiken (je schild is vrij nutteloos omdat het zo traag is, en iets als pareren is niet mogelijk) maakt dat je aanvankelijk lekker kunt knokken met het demonische gespuis.

Maar als snel merk je dat de moeilijkheidsgraad alle kanten op vliegt. Soms kom je slechts een tweetal zwakke vijanden tegen, om daarna tegen drie golven van meerdere erg sterke vijanden te moeten vechten. En die vijanden kunnen je vrij letterlijk vastpinnen met aanvallen waardoor je niet anders kan dan wachten tot je de pijp uit gaat.

Gelukkig zijn er meerdere vaardigheden die je kunt gebruiken. Al zijn het meer eigenschappen: je kunt ze niet direct zelf uitvoeren, maar met meerdere punten in een bepaalde vaardigheid is de kans dat die eigenschap zich voordoet groter. Hierdoor is het winnen van een moeilijk gevecht soms meer afhankelijk van geluk dan kunde. Als ineens drie kometen je vijanden verpletteren is het gevecht snel gewonnen. Als dat niet gebeurt, ben je aan het rondspringen en wegduiken voor de vele vijanden die je snel vastpinnen terwijl je steeds dezelfde aanvallen spamt. Het is simpelweg niet zo leuk.

Imposant en oninteressant

Tijdens je avontuur moeten er ook een paar eindbazen verslagen worden. De eerste en vooral de laatste zijn enorme sponzen: je moet ze onwijs vaak raken voordat ze ten onder gaan. En hun aanvallen zijn zo groot en wijd dat je ook daar alleen maar wegduikt en dezelfde aanvallen uitvoert. De bazen zien er ontzettend mooi uit, hun uiterlijk heel verschillend, maar de manier waarop je ze verslaat is elke keer hetzelfde.

Tussen de gevechten door is er flink wat klim- en springwerk vereist. Gelukkig is Raji bijzonder vaardig op dat vlak en dus gaat dat deel van de game best soepel. Her en der zijn wat soort van verborgen paden om extra vaardigheidspunten te vinden, maar over het algemeen volg je het reguliere pad. Ook hier gaat het soms wat mis: door de over het algemeen zeer goede, een veel wisselende, camerastandpunten, spring je soms totaal de verkeerde kant op wanneer de diepte van een bepaald platform niet duidelijk is.

Raji: An Ancient Epic is op veel manieren een imposante game. Het biedt prachtige plaatjes, originele muziek, diverse vijanden en prachtige eindbazen, en een te weinig geziene hindoeïstische mythologie die wel te veel op de achtergrond blijft. Maar uiteindelijk is het belangrijkste aan een game, dat het leuk is om te spelen. En daar schort het aan: de gameplay is soms frustrerend en weinig divers. En daar komt bij dat het verhaal eindigt op iets dat niet aanvoelt als een cliffhanger, maar als onaf. Er had nog meer moeten komen na de laatste eindbaas, zo lijkt het. Toch kan Raji: An Ancient Epic zeker wel je tijd waard zijn, als je bereid bent om door die paar, soms zeer frustrerende, minpunten door de vingers te zien, want ook met de minpunten is dit nog steeds een heel unieke game.

• Moonlighter
• A Plague Tale: Innocence
• Sable
• Carrion

Over deze site        Site map        Contact