Maar weinig games zijn zo ongewoon, zo bizar als Clickolding. Het is een game die afwijkt van de norm dat het daardoor weer interessant wordt. Clickolding is zeker geen ondergewaardeerd meesterwerk of een onbekende ruwe parel, maar wel een erg interessante en bij vlagen zeer ongemakkelijker ervaring.

Veel verhaal zit er niet in de game. Waar het om draait is dat jij hebt afgesproken in een hotelkamer met een man die je vanuit een hoek in de kamer aanstaart, met een raar masker op. Jouw taak? Klikken. Héél veel klikken. Je hebt namelijk een klikker in je hand, en als je die tienduizend keer klikt, krijg je het geld. Dat was blijkbaar de afspraak. Jij klikt tienduizend keer voor de man in de stoel, en dan krijg je het geld.

Het klinkt als een bizar startpunt voor een game, en dat is het ook, maar het wordt nog veel vreemder. Zoals de naam van de game al sterk doet vermoeden, draait het in de game om een nogal eigenaardige kink: cuckolding. Dat is een soort seks-spel waarbij de man toekijkt hoe zijn partner het doet met anderen in zijn bijzijn. In de game wordt het niet zo expliciet, maar dient de klikker in je hand, als de partner van de man. En die man maakt het uiteraard behoorlijk ongemakkelijk voor je.

Super ongemakkelijk

Oh ja, klik. Goed zo. Sneller. Klik voor me. Het is een rare situatie waarin je volledig onder controle staat van de nogal zwaar ademende, om maar niet te zeggen 'hijgende' man in de stoel. Hij vertelt wat je moet doen, waar je dat doet en hoe. Ondertussen roept hij meer ogenschijnlijk willekeurige onzin, die uiteindelijk meer hout snijdt. Over zichzelf, over zijn situatie en wat hij wel en niet wil in het leven, dingen over het leven en zijn filosofieën achter de nogal vreemde kunstwerken in de goedkoop ogende hotelkamer.

Het klinkt als een bizar startpunt voor een game, en dat is het ook, maar het wordt nog veel vreemder

Klik, klik, klik

Het is een experimentele game die jou als speler dingen laat doen die je anders nooit doet. Normaliter speel jij de rol van de man in de stoel: jij bepaalt wat er gebeurt in de game, jij bepaalt hoe het verhaal verloopt. In Clickolding is dat helemaal omgedraaid: jij bent letterlijk niks meer dan een volgzame speelbare npc in de game tot aan de aftiteling. En daar komt nog de bizarre situatie met de klikker bij. Het is simpelweg saai op een plastic klikkertje drukken, en toch doe je het. Want hoe loopt het af? Gaat die man uit z'n plaat? Of juist niet? Gebeurt er nog iets raars?

In een game die zo onwerkelijk aanvoelt, kan werkelijk alles ineens gebeuren. En dus klik je maar door. En door. En door. Het enige dat jammer is, is dat de game niet vol zit met rare geheimen of legio eindes op basis van jouw keuzes. Wanneer je de game uitspeelt, speel je het ook echt uit: er is dan niks meer te doen behalve je verwonderen over wat je in vredesnaam net hebt gespeeld.

Is dit een revolutionaire game? Nee. Het is een sterk experimentele game met een lengte van minder dan een uur, die je voor een paar euro op de kop kunt tikken. En is het dan die paar euro waard? Ja. Als je maar weet wat je krijgt: een korte bizarre ervaring zoals geen ander.

×

• Indika
• Clash: Artifacts Of Chaos