Publicatie: 24 april 2025  

Wie schermafbeeldingen van Atomfall ziet zou er zomaar een Britse Fallout in kunnen zien. Gelukkig is dat niet het geval. Niet dat er iets mis zou zijn met een mooie Britse variant van Fallout (zoals Fallout London), maar Atomfall is iets anders. Het doet iets unieks wat Fallout niet doet: het presenteert een non-lineair verhaal waarin jij als speler de touwtjes in handen hebt. En dat in een prachtige Britse omgeving vol charme waar je ook nog met plezier in rond kan banjeren, babbelen en vooral knallen. Dat de game op bepaalde vlakken niet zoveel diepgang kent zoals bij het verhaal, dat is een kleine prijs om te betalen: Atomfall is een hele leuke game waar ontwikkelaar Rebellion nog wel meer van mag maken.

Om gelijk maar even uit te leggen waar we het over hebben wanneer we stellen dat Atomfall non-lineair is: de game heeft geen vast verhaal. Waar menig game je bij de hand houdt en je van A, via B en C en D, naar de eindbestemming E brengt. Daar heeft Atomfall alleen een A. Succes, zet 'm op!

Dat is je vertrekpunt. Je eindpunt is ontsnappen. Wat je in de tussentijd doet? Dat maakt Atomfall niets uit. Ga je op pad naar de bossen in het noorden? Prima! Help je alle bevolking met hun problemen om steeds meer informatie over de achtergrond te verzamelen? Helemaal goed! Of schiet je iedereen, inclusief belangrijke plot-personages, liever af? Dat kan ook! Non-lineair betekent hier echt non-lineair: er zit geen vaste structuur in de game die je moet volgen om je einddoel te behalen. Er zijn dan ook onwijs veel manieren om dat eindpunt te halen en de eindes zelf kunnen ook onwijs van elkaar verschillen.

Natuurwappies en autocratische gekken

Het is dus zeker mogelijk om zonder ooit iemand te hebben gesproken jezelf een weg te banen door het Britse landschap op zoek naar een uitweg. Daarmee doe je de game niet te kort. Maar jezelf wel. Het is namelijk ontzettend leuk om de diverse personages van de game te ontmoeten. Van gemuteerde wetenschappers en rare half verwilderde natuurwappies, tot autocratische legerleiders en buitenlandse infiltranten: de Britse wereld van Atomfall zit vol met interessante personages die spreken met heel eigen accenten en elk tal van opties bieden om verder te komen in de game.

De game kent geen quests, maar leads. Zie het als aanwijzingen. Iemand spreekt over een bepaald onderwerp, je vindt ergens een notitie of je ziet een afgesloten deur: die kunnen allemaal de basis vormen van een aanwijzing in een bepaalde richting. Je kunt vervolgens zelf bepalen wat je met die aanwijzingen doet. Als je besluit een aanwijzing uit te gaan pluizen, zul je meer te weten komen en waarschijnlijk ook weer andere aanwijzingen vinden. Op die manier wordt je begrip van de wereld steeds beter en kun je ook beter bepalen bij welke factie je het beste gevoelt hebt. Je kunt je namelijk, eveneens volledig optioneel, aansluiten bij een factie waardoor je wat hulp krijgt bij het oplossen van het mysterie en, veel belangrijker, een ontsnapping kunt regelen.

Die enorme vrijheid is in eerste instantie vrij intimiderend, want wat moet je doen en hoe pak je alle aan? Maar gaandeweg werkt de enorme vrijheid die ontwikkelaar Rebellion je geeft enorm, eh, bevrijdend. Het geeft je namelijk continu de ruimte om dingen toch anders aan te gaan pakken. Als jij iemand helpt voor een gunst, maar je komt erachter dat deze persoon eigenlijk een onwijze schurk is die andere kwaad doet, dan kun je ook overstappen naar diens slachtoffers en de schurk aanpakken. Maar dat hoeft dus niet. Je kunt ook prima met de schurk verder. Maar alles heeft wel consequenties voor het verhaal.

Alles heeft consequenties

Zo kun je bepaalde facties achter je krijgen, maar ook tot vijand maken. En bij sommige facties wordt de game wel een stuk moeilijker... Want die facties beheren vaak een flink stuk van de kaart, en als jij daarbinnen dan iets nodig hebt voor een andere opdracht, dan zul je direct aangevallen worden. Iedereen te vriend houden lijkt daarom een veilige keuze, maar een warme band onderhouden met een bepaalde factie kan je ook behoorlijk wat voordelen opleveren die het succesvol doorlopen van de game weer een stuk prettiger maken, zoals voorraden, wapens, hints voor speciale opdrachten, en vrije doorgang door bepaalde gebieden.

Alle gebieden goed bekijken en onderzoeken is namelijk wel belangrijk. Niet alleen voor geheimen en voortgang van je overkoepelende missies, maar ook omdat het gewoon bijzonder mooi is. Het uitgestrekte gebied voor hoogteverschillen waar je in het begin van de game wordt afgezet is schitterend. Latere gebieden varieren sterk qua omgeving, maar zijn allen erg interssant. Dat komt deels omdat ze prachtig zijn vormgegeven met veel kleur en diversiteit, maar ook omdat ze geloofwaardig zijn als gebieden waar mensen, of minder menselijke wezens, leven.

Zo liggen woningen waar mensen wonen vol met allerlei ditjes en datjes, en ziet een dorpje dat als een belangrijk knooppunt dient er ook echt uit als een realistisch Brits dorpje met de oude kleine huisjes, een bakkertje en pub. Die geloofwaardigheid is ook terug te vinden in de vele personages die je tegen zult komen. De gezichtsanimaties zijn misschien niet de beste, maar hun uiterlijk en het stemwerk is bijzonder tof gedaan. Alle personages hebben een heerlijk Brits accent dat past binnen hun rol. Van snel brabbelende barman tot posh dames en intimiderende legerleiders: je komt ze allemaal tegen en alle zijn ze geloofwaardig en interessant. Wat wel wat jammer is, en eigenlijk een gemiste kans, is dat het weer altijd perfect is en er geen dag- en nachtcyclus is. Atomfall speelt zich af in Engeland, ziet er uit als Engeland en klinkt als Engeland, maar heeft niets van diens soms zo natte klimaat en is altijd zonnig.

Oi! Ye Want A Pint, lad?

En ziet een dorpje dat als een belangrijk knooppunt dient er ook echt uit als een realistisch Brits dorpje met de oude kleine huisjes, een bakkertje en pub

Dat hele Brits gevoel geldt overigens ook voor de vijanden. Vooral de vreemde Britse Punk annex Mad Max vijanden zien er cool uit met hun gesminkte gezichten, hoge hoeden en cricket bats. Van die Britse scheldwoorden rondslingerende punkers moet je best veel afschieten, als je diplomatie geen optie blijkt. Gelukkig voelt het knalwerk in de game goed aan. Het is niet heel uniek en voelt niet zo strak aan als een grote bekende CoD shooter, maar is meer dan prima. Aanvankelijk is de game wel moeilijk, door een enorme schaarste aan goede wapens en voor munitie, maar dat lost zich gaandeweg zeker op. Al moet je zeker blijven opletten: je kunt niet heel veel klappen of kogels incasseren en gaat vrij snel de pijp uit en groepen vijanden zijn echt gevaarlijk.

Knalgoed

De diversiteit van de wapens is niet heel groot, het past een beetje in het bekende straatje: een pistool, een geweer, een automatisch geweer, een shotgun, etc. Allemaal schieten ze best lekker, zeker als je de betere versies er van vind of maakt. Want in Atomfall kun je namelijk ook het nodig maken. Van drankjes om je leven te herstellen tot granaten en dus die betere versies van bestaande geweren. Dat alles doe je met ingrediënten die je overal en nergens kunt vinden.

Ook dat gebeurt niet vanzelf, overal zul je een recept voor moeten vinden en die kun je dus op meerdere manieren bemachtigen. Zo werkt de vrijheid ook door in dit deel. Je kunt iedereen wel afknallen, maar een opdracht uitvoeren kan je een handig recept opleveren dat je anders misschien wel nooit gevonden had.

Zoals gezegd is de game niet altijd even gemakkelijk en kunnen vijanden je snel overrompelen als je niet goed voorbereid bent. Gelukkig heb je naast de nodige wapens en voorraden zoals granaten ook de beschikking over een simpele maar zeer bruikbare skilltree. De opties zijn vrij beperkt, maar maken verschillende typen speelstijlen zeker mogelijk. Een veilige route is een sneaky boogschutter die ook goed stealth kills kan uitvoeren, maar net zo nuttig is een run-and-gun optie die wapentuig perfect kan opwaarderen en gebruiken en iedereen over de kling jaagt.

Atomfall zit heel goed in elkaar. De wijze waarop je het verhaal ervaart, de mogelijkheden die je hebt in de wereld, de toffe personages en omgevingen, de soms onwijs verschillende eindes. Daarnaast zit het technisch prima in elkaar en speelt het soepel. Het enige dat op Atomfall is aan te merken, en dat komt misschien door diens losse aanpak van het verhaal, is dat het nergens je echt bij de strot grijpt. Je acties hebben grote consequenties, maar die ervaar je niet echt heel hard. Dat is jammer, want voor de rest is het een heel mooi pakket waar je echt veel lol uit kunt halen. Daar komt bij dat door diens losse structuur Atomfall ook heel herspeelbaar is. Atomfall kwam een beetje uit het niets, maar heeft meer dan genoeg in z'n mars om een mooie serie te worden.

• Avowed
• Dungeons Of Hinterberg

Over deze site        Site map        Contact